Trouwringen!

Op 9 juli jl was het zover, ons idee om voor elkaar ringen te maken zou verwezenlijkt worden.
Onze bruiloft zou al op 25 juli zijn maar die ringen, daar konden we het maar niet over eens worden. Na wat surfen op het wereldwijde web kwamen we terecht bij At Brandenburg in Schoonhoven. Onze woonplaats is Streefkerk en Schoonhoven is dan als het ware om de hoek. Begin juli gingen we kennis maken met At en een ontwerpbespreking volgde. Gelukkig is At een goeie verstaander en in informele sfeer kwam langzaam 1 voor 1 een schets te voorschijn. De keuze van de materialen was eigenlijk al snel bepaald, het zou rose goud met witgoud gaan worden. Na ongeveer
1,5 uur waren we er uit. Hahahah nee, niet alleen over de ringen gesproken maar over van alles wat.
Het beloofde een mooie samenwerking te gaan worden.

Op de dag zelf werden we verrast, het andere echtpaar had in verband met omstandigheden moeten afbellen dus hadden we At-de-meester-Brandenburg helemaal alleen voor ons zelf. In dezelfde ontspannen sfeer gingen we na een kopje koffie aan de slag. Pfffuuu heel spannend en wie er ooit nog durft te zeggen dat goud een zacht metaal is, is niet goed bij zijn hoofd. Omdat we gekozen hadden voor een combinatie van rose 'plat'goud met rond witgoud moesten we het basismateriaal op 2 aparte manieren bewerken.

Het witgoud wat een vierkant staafje was moest lang en rond gemaakt worden. Dit gebeurde door het diverse malen door een handpers heen te halen. Iedere keer door een beetje kleiner gaatje. Het rose goud moest verwerkt worden tot platte stripjes. Tussen de bedrijven door koffie met een zelfgemaakte appelflap! Wooww we werden nog verwend ook. Het hele proces van vervormen en verhitten om de moleculen weer op slag te krijgen is een geduldig werkje. Ook de zuurbadjes om
de soldeersels te verwijderen hoorden er allemaal bij. Vooral het werken met de brander eist concentratie. Gelukkig nam At resoluut het heft in handen als het te lastig werd voor ons. Het eindresultaat moet ten slotte wel een pronkstuk zijn dat de komende 50 jaar gedragen kan worden.

Na een lekkere lunch gingen we verder met het in vorm brengen van de ringen. Kloppen, tikken, buigen, noem het maar op we mochten het allemaal zelf doen onder het toeziende-al-wakende-oog van At : Grote hilariteit met het slaan op de 'stempel' om de ronde ringen 100% plat te krijgen. Dat viel niet mee maar gelukkig kwam uiteindelijk ook dat goed. Marijke kwam ook nog even kijken of alles naar wens verliep. Je kan misschien begrijpen hoe trots we zijn met het eindresultaat. Voor Ingrid zou er nog een steentje in komen die op een later moment in de ring zou worden gezet.

Een huwelijkswens op de dag zelf en een paar foto's nadien van de ringen waren een hele attente
geste van At en Marijke. At en Marijke, bedankt voor de leuke dag die ons nog lang zal heugen!
We hopen dat er nog velen volgen en zich door jullie laten inspireren om ringen te maken.

Groetjes uit Streefkerk, Ingrid en Rien