Zagen, veilen, schuren, meppen en een schitterend resultaat!

We hadden onze trouwringen van Erik zijn ouders cadeau gekregen; we moesten ze alleen nog wel zelf maken. Wel een raar idee, zelf je trouwringen maken. Je weet niet precies wat je erbij moet voorstellen en in hoeverre je ze ook écht zelf maakt. Maar dit originele cadeau bleek een fantastische dag, met een nog mooier resultaat!

Na onze ontwerpbespreking waren we thuis aan de slag gegaan met ons huiswerk wat we van At hadden gekregen. We wilden graag ringen van wit- en geelgoud met een dynamisch effect erin. Al snel na wat vergrote prototypes van papier kwamen we op een mooie optie uit: ringen met in elk een drietal openingen in de vorm van een golf.

De dag van het ringen maken was aangebroken. Met onze prototypes lopen we de winkel/werkruimte van At binnen. Zonder enig idee wat ons precies te wachten staat en ons afvragende of dat de ringen er ook uiteindelijk zo uit komen te zien. Een hartelijk welkom volgt.

Na het uitleggen van ons idee, begint At met een tekening op papier te maken met hoe de verschillende plaatjes wit- en geelgoud gezaagd moeten gaan worden. Deze zaagsnede wordt op een doorzichtig stuk dicht plastic ingekerfd. Vervolgens moeten we twee stukken wit- en geelgoud afknippen. Dan kom je erachter dat goud nog best stevig is, maar met je volledige gewicht aan het apparaat gaan hangen doet de klus wel klaren.

We verplaatsen ons naar boven waar het apparaat staat welke de zojuist in plastic gekerfde zaagsnede 3x kan verkleinen en overtekenen op de afgeknipte reepjes goud.
Na eerst oefenen op een reepje zink en messing tekenden we de zaagsnede m.b.v. dit apparaat op de reepjes wit- en geelgoud.

Een korte koffiepauze volgt, tesamen met een warme appelflap, verzorgd door Marijke. Lekker!

Weer beneden in de werkplaats moesten we de reepjes goud precies over de getekende zaagsnede afzagen. Uiteraard eerst maar eens oefenen op het reepje messing, maar vervolgens toch beginnen met het zagen in het goud. Lieke in het geelgoud, Erik in het witgoud. Wel een vreemd idee dat je het in je hoofd haalt om in goud te gaan zagen, maar ja, het blijft natuurlijk metaalbewerking.
In eerste instantie ben je bang dat je compleet verkeerd zaagt, maar uiteindelijk lukt het ons allebei om toch twee mooi afgezaagde stukjes af te leveren.
Een beetje spannend wordt het wel als blijkt dat er iets niet klopt: De delen voor de ring van Lieke passen niet goed op elkaar. Maar na wat bijtekenen en bijzagen was dit probleem ook zo weer opgelost!

Na het verhitten van de gezaagde stukjes goud en het weken in zwavelzuur moesten de stukjes wat meer op een ring gaan lijken; we mochten ze gaan buigen. Aangezien het goud wil gaan buigen op het smalste stuk was het een lastige klus om de ringen dusdanig te buigen dat ze enigszins rond werden. Maar met de deskundige hulp van At hadden we een 4-tal enigszins ronde plaatjes welke we aan elkaar konden gaan solderen.

Omdat de ringen wat langer in het zwavelzuur moesten weken kregen we van At een tegoedbon voor een nabijgelegen lunchroom en hadden we mooi even tijd om te gaan genieten van een lekkere lunch.

Weer teruggekeerd van de lunch is At al druk bezig de gesoldeerde plaatjes goed rond te slaan, dus gewoon "meppen met de hamer". (maar dan wel deskundig meppen!) Tevens gaan de ringen onder een soort van 'heipaal' zodat ze ook van de onderkant vlak worden.

Vervolgens is het onze taak om de zaagsneden mooi af te werken d.m.v. een tweetal veilen. At schuurt ze vervolgens met een machine. De verschillende ringdelen beginnen er al mooi en strak uit te zien!

Na het veilen en schuren aan ons de taak te bepalen waar we precies de verschillende ringdelen gesoldeerd willen hebben. Wordt het een grote golf, een kleine, of iets ertussenin? Door dit passen, meten en bekijken begin je al meer een voorstelling te maken van hoe ze er uiteindelijk uit komen te zien.
We kijken toe hoe At de twee delen tot één ring aan elkaar soldeert. We vertrouwen volledig op At, maar de ring hoeft maar een klein beetje te verschuiven en hij wordt compleet anders als hoe we hem wilde hebben, dus een beetje spannend is het wel.

Na het solderen moeten ze weer even in het zwavelzuur badje waarna we de randen mogen gaan veilen. Deze moeten uiteraard niet te stroef en scherp zijn zodat de ring gemakkelijk om je vinger heen schuift. At schuurt ze vervolgens aan de binnenkant weer op en aan de buitenkant worden alle oneffenheden afgeveild.

Onze namen en de datum worden in de ringen gegraveerd. Dit was goed passen en meten, want door de verschillende openingen werd de ruimte om tekst kwijt te kunnen natuurlijk een stuk kleiner.
De ringen zagen er nu al prachtig uit, maar na het polijsten werden ze echt fenomenaal schitterend!

Na nog even wat gedronken te hebben gingen we naar huis met een tweetal schitterende ringen die precies op het eerder gemaakte prototype leken.

At bedankt, voor de geweldige, gezellige en ontzettend leuke dag en natuurlijk ook voor het schitterende resultaat! We hebben er enorm van genoten,

Lieke en Erik