|
Ringen maken door Luc en Iris
18 juli 2006
Hoewel we volgend jaar pas trouwen met een mooie ceremonie en een
dik feest, trouwen we binnenkort voor de wet. Maar een jaar zonder
symbool van verbonden zijn is ook zo wat. Dus zijn we ons gaan oriënteren
op trouwringen via internet. Via via kwam ik de site van At tegen.
Toen ik las dat je zelf je trouwringen kon maken, voelde ik me blij
worden, want dit was wat ik wilde! Onze eigen trouwringen maken! Vlug
Luc gevraagd wat hij er van vond. Gelukkig was hij was net zo enthousiast
als ik.
Ik heb meteen gemaild, om te vragen of er op korte termijn nog
een plaats vrij was. Nou bleek er toevallig een workshopdag vrij
te komen. Dus afgelopen dinsdag stonden wij om half negen op de
stoep bij At!
Voor een voorbespreking was er door de korte termijn helaas geen
tijd geweest. Wel hadden we al wat ideeën verzameld, maar als
je daar zo zit en moet beslissen, is het wel heel lastig. Tenslotte
draag je de ringen voor de rest van je leven.
Ons oorspronkelijke idee, iets richting Mokume, hadden we om de
een of andere reden een beetje laten varen. Of misschien gewoon
uit het oog verloren door alle andere ringen die we ook ok vonden.
Terwijl ik At al wel gemaild had dat we dat mokume heel mooi vonden.
Na veel gewik en geweeg, kwam At aan met het stuk goud wat hij de
avond ervoor had bewerkt met diverse kleuren goud, in de richting
van mokume. Hij wilde het ons niet opdringen want het mokume hadden
we die morgen dus niet meer genoemd als favoriet. Maar hij was dus
al met dat idee aan de slag gegaan. Luc en ik waren beiden enthousiast,
en wisten meteen dat dit was wat we wilden! Voor At was dit ook
een experiment, hij had zich er nog nooit eerder aan gewaagd, en
hij was dus net zo blij als wij met deze beslissing.
We zijn supergoed ontvangen, en hebben een heel gezellige, keurig
verzorgde, leuke, lollige, maar ook leerzame dag gehad. Zo heb ik
bijvoorbeeld geleerd dat je als edelsmid geduld moet hebben (iets
wat bij mij in niet al te grote mate aanwezig is). En Luc heeft
geleerd dat het walsen van een plak goud goed is voor het kweken
van spierballen. En samen zijn we er achter gekomen dat ons talent
bij edelsmeden ligt in het kapot maken van zaagjes J
Veel technieken zijn aan bod gekomen: het smelten van verschillende
soorten goud, walsen, zagen, buigen, hameren, solderen, vijlen,
polijsten. Het meeste mochten we zelf doen, pas als het echt niet
anders kon deed Ad het voor ons.
Voordat we het wisten waren onze ringen klaar. En mooi dat ze zijn
geworden! Je kunt vanaf de binnenkant zien dat ze uit een en hetzelfde
stuk goud zijn gesmeed, omdat daar een stuk goud zit wat in de ringen
over loopt. De ringen horen dus echt bij elkaar. Verder zal niemand
ooit op aarde dezelfde ringen dragen. Simpelweg omdat ze nooit hetzelfde
stuk goud met al die schakeringen kunnen maken. En wat de ringen
natuurlijk het meest bijzonder maakt, is dat ze zijn vervaardigd
met ons eigen bloed, zweet en tranen (letterlijk)!
At, bedankt voor al je kennis/kunde, meedenken, geduld en bovenal
ook gezelligheid! Wij zijn verguld met onze ringen en
zullen deze dag nooit vergeten!
|